சித்தம் கலங்கிய 

பித்தன் உலரர்கலாய் 

நித்தம் எந்தன் இதயம் 

உந்தன் பெயர் சொல்லியே 

இரத்தம் சிந்துகிறது...!

வலிகள் கூட சுகமானதுதான் 

நீ தருகின்றபோது...

பிரிவுகள் கூட சுகமானதுதான் 

உன் நினைவுகள் உடனிருக்கும் போது ...

அழுகை கூட சுகமானதுதான் 

உனக்காய்  நான் அழும்போது...

வார்த்தையாய் காதலைச் சொல்வதில் 

உடன்பாடில்லை  எனக்கு...

வாழ்க்கையாய் அதை 

வாழ்ந்து  காட்டுகிறேன்...

ஒரு வாய்ப்பு கொடேன்..!

வாய்  பேச மறுக்கிறேன் -உன் விழி பேசும் பொழுதுகளில்...

விண் தாண்டி பறக்கிறேன் -உன் விரல் தொடும் தருணங்களில்...!

தரையில்

 உதிர்ந்த

 மலராய் 

என்- வாழ்க்கை 

மனதில் 

பதிந்த 

வடுவாய் 

உன்- வாசம்...!

பூத்தாலும் வாசம் வீசாது
வான் நட்சத்திரங்கள்
அதுபோலவே என்  காதலும்
இதயத்தில் பூத்தும் வாழ்க்கை
என்னும் வாசம் வீசவில்லை ....

எந்தன்  இதயத்தின்
துடிப்பு மட்டும் ஆறுதல்
சொன்னது கலங்காதே
மறு ஜென்மத்தில் சந்திக்கலாம் 

அப்போது சேர்ந்து வாழலாம் 

என்று ....

நடைமுறையில் இல்லாத போதும்
நம்பிக்கையோடு விடைபெற்றேன்
ஆனால் உள்ளம் மட்டும் எப்போதும்
உன் நினைவுகளுடனேயே ...!

பார்க்கும் 

இடத்தில்

எல்லாம் 

"நீயே "....

தெரிகிறாய் 

கண்களை 

மூடிக்கொண்டால் 

"நீ "....

கனவாக 
வருகிறாய்...!

வெள்ளிகள் பூத்திருந்த 

வானிலே...

விழிகளோ  தேடுகிறது 

உன்னையே...

எந்த விண்மீனை 

உனக்காக பறிக்கலாம் 

என்று  எண்ணியிருந்தவேளை

விண்ணை விட்டு  ஓடும் 

விடிவெள்ளியொன்று கண்டேன் 

அழகிய விண்மீனே

ஒரு நிமிடம் நில்லு...!

எனக்காக.....

ஒரு உதவி செய்வாயா 

என்னவளை கண்டால் -நான் 

அவளை நினைத்தேன்-என்று 

  சாட்சிசொல்....!

சல சல வென 

இலைகள்...

தலையாட்டுகிறதே

விடு விடு  என

தென்றல்....

விளையாடுகிறதே

காற்றுக்கும், இலைக்கும்

அப்படி என்ன காதல்...!

 சுவாசம் தந்து
இதயம் பறித்து சென்ற
இனியவளே!

அறிவாயோ ஒரு சேதி...

உன் நினைவுகள்
என்னும் ஆகுதிக்குள்
வீழ்த்து துடிக்கும்
தருணங்களில்

என் கண்ணீரின்
ஆழம் அறிந்த
என் "பேனா"

என் உணர்வுகளை
தன் உதிரமாக்கி
கவிதை என்னும்
காவியம் படைக்கின்றது ...!

 மேகத்தின் தேடல்கள் 

வானத்தில் முடிந்தாலும்,
நேசத்தின் தேடல்கள்

முடியாதது..!

 
மாதங்கள் மாறட்டும். 

வருஷங்கள் தீரட்டும்.

விதி போட்ட 

கோலங்கள்....

அழியாதது!

வழியெல்லாம் பூப்போல பூத்திருப்பேன்.
உன் வருகைக்கு எந்நாளும் காத்திருப்பேன்.

பூத்திருக்கும் இதயத்தில் 
காத்திருக்கும்  என் கனவுகள்....

அன்பு கொண்ட என் நெஞ்சத்தில்

உன் நேசத்தின் நினைவுகள்...

என்றும் அழியாத கல்வெட்டுகள்..!

சொல்லாத வார்த்தைகளை
சொல்லி சொல்லி பார்ப்பதால்
அள்ளி அள்ளி ஆனந்தம் ....

எண்ணம் தாண்டி வண்ண
வண்ணமாய் கண்ணில் பூத்து
காதில் பேசுகிறது ஊமை
காதலாய் ....

மண்ணில் பூக்கும் செடியாய்
மலரும் பாசம் ஒரு நாள்
சொல்லாமலே உதிர்கிறது

அவள் இன்னொரு சொந்தமாய்
மண்ணில் மறையும்போது
கல்லறை காவியமாய் ...

நித்தம் நித்தம் 

உன்னை நினைத்து 

என் இதயம் 

தீயாய் எரிகிறது...!

அந்த சாம்பலும் 

உன்னைத்தேடி 

காற்றோடு வருகிறது......

அதை தூசு என 

நினைத்து தட்டி விடாதே
அது காலில் விழுந்தாலும் 

கண்ணீர் விடும்...

அதுதான் உண்மைக்காதல்..!

என்

இரவோடும் 

பகலோடும் 

தொடர்கின்ற 

நினைவிவளோ

என் 

உயிரோடும் 

மனதோடும் 

ஒன்றித்த

உறவிவளோ

உன்னை

நினைக்கையில் 

உள்ளம் 

வருடுதம்மா 

உன்னை 

பிரிகையில் 

நெஞ்சம் 

நொருங்குதம்மா

என் 

தாய் அன்பும் 

தோத்ததுவோ

உன்னிடம் 

தவிப்பினில் 

ஏங்குது 

என்

மனம்!!

உன் ஒருநாள் 

பிரிவில் 

உணர்ந்தேன் 

உன் நினைவுகள் 

என்னதான் 
சுகமெனினும் 

உன் நிஜத்தையே 

விரும்புகிறது 

என் இதயம் -என்று!

உன் நினைவுகள் சுமந்த

என் இதயம் என்னை

பார்த்து  கேக்கிறது
 

உன்னை நேசிக்க ஆயிரம் 

உறவுகள் அருகில் 

இருந்தும் 

எதற்காய் ஆயிரம்  மைல்கல்

தாண்டி  வாழும் 

ஒருத்தியை நேசிக்கிறாய் என்று 

அதனிடம் நான் எப்பிடி 

சொல்வேன் 

இதுதான் காதல் என்று!!

விரும்பியே ஒரு முறைதான் 

இதயம் துலையும்

வாழ்வோ சாவோ 

உன்னோடுதான் 

நீ -என் காதலை 

ஏற்றுகொண்டாலும் 

ஏற்றுகொள்ள மறுத்தாலும் 

என்றும்  உன்னுடனே என் காதல்!

உன் இதயத்தில்

நீ விரும்பிய 

உன்னவனாய் 

நான்

ஒரு நிமிடம் வாழ்ந்திருந்தால்

அதுவே என் காதலுக்கு 

கிடைத்த...

மிக சிறந்த பரிசு...!

காதல் ஆணவம் 

என்னில் தோன்றுதே 

பூமி ஓர் கணம்

நின்று  போனதே 

இரவோடு பேசும் நிலவோ -இல்லை 

மழையோடு வீசும் புயலோ 

இது என்ன மாஜம்

தேவலோகம் என் முன் தோன்றுதே..!

இமைகளில் 
தோன்றி  
இதயங்களில்  
மலர்ந்து  

என்றோ 

ஒரு நாள் 

சுகமான சுமையுடன் 

இனிதே நிறைவேறுவது 

காதல்...!
 

என் 

உடலும் 

உள்ளமும்

உள்ளவரை  

உன் 

உன்னத

நினைவுகள் 

என்

இதயகரையில் 

அலை மோதிகொண்டே இருக்கும்..!

                   

 மறந்திட்டியா?

                          

காதல் ஒரு போர்
முகம்தானோ

என் மனம்
கேக்குது இங்க

நாணல் கொண்ட
பெண்மைதானோ
சாரலை தூண்டுது
இங்கே 

வான்முகில் மேகங்கள்
பாசுரம் பாட  

என் மன கோயிலில் 
உயிர் என கலந்தது ஏனோ...!

என்னவள் இதழ் விரித்து சிரித்தால்....

தாமரையும் வெக்கித்து தலை குனியும் 

 வாய் திறந்து மொழி பேசுகையில் 

அவள்  குரல் இசை கேட்டு 

வண்ண குயிலும் தலையாட்டும்...

குயில்  இசையும் தோத்ததோ இவளிடம்!

உடலை விட்டு உயிர் பிரிந்தாலும்

உன் நினைவுகளை என் நெஞ்சில் சுமந்து

என்றும் உன்னையே காதலிப்பேன்.....!

"நீ"
நிஜங்களாய் தந்த கனவுகள் 
எந்தன் நினைவில் 
உயிராய் - நீளுதே

என் நறுமலர்ப் பூவின் 
ஒருமுகப் பார்வை- என் 
உயிர்வரை தீண்டுதே,       

கார்முகில் மழை, 
வானவில் பிறை, 
நீல வானமும் நீதான் -என் உயிரே!

                            

பாதை வழி ஆயிரம் பூக்கள் 

என் மனம் சிலிர்த்ததும் -இல்லை                          

தேவதை பூ ஒன்று வந்து..

என் விதி மாத்தியதேனோ!

காதலால் என் மனம் வெந்திடும் -எண்டு

கனவிலும் கற்பனை செய்ததும் இல்லை 

தனிமையே நிலையென ஆனா பின்பு!

உன் நினைவொன்றே நிஜமென -கொண்டு

வெறுமையில் என் துயர் தொடருது -இங்கு!